سابقه و هدف: سندرم متابولیک مجموعه ای از اختلالات متابولیک است که باعث افزایش ریسک بیماری های قلبی - عروقی و دیابت می شود. مشخصه اصلی سندرم متابولیک چاقی مرکزی، تری گلیسیرید بالا،HDL  پایین، هایپرگلیسمی و فشارخون بالا است. با توجه به رشد بیماری های قلبی در سال های اخیر مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع سندرم متابولیک در جمعیت بزرگ سال استان سمنان انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه اپیدمیولوژیک به صورت مقطعی در استان سمنان بر روی 3799 فرد 70-30 ساله انجام شد. در این مطالعه افراد به صورت تصادفی چندمرحله ای از جامعه شهری و روستایی استان انتخاب و شیوع سندرم متابولیک بر اساس معیارهای ATP III و IDF بررسی شد.یافته ها: شیوع سندرم متابولیک بر اساس ATP III و IDF به ترتیب %28.5 و %35.8 بود که با افزایش سن در هر دو جنس افزایش داشت. بالاترین شیوع در گروه سنی بیش از شصت سال دیده شد. شیوع سندرم متابولیک به طور معنی داری در زنان بر اساس هر دو تعریف، بالاتر و در غیرسیگاری ها بر اساس IDF بیشتر بود (P<0.05). کاهش شیوع سندرم متابولیک با افزایش سطح سواد ارتباط معنی داری دارد (P<0.05). شیوع سندرم متابولیک در جمعیت شهری و روستایی استان سمنان تفاوتی نداشت. از میان عوامل خطرزای سندرم متابولیک بر اساس ATP III و IDF به ترتیب تری گلیسرید بالا %40.8 و چاقی شکمی %70.8 بالاترین شیوع را داشت.نتیجه گیری: یافته های مطالعه بر شیوع بالای سندرم متابولیک در استان سمنان در جمعیت 30 تا 70 ساله دلالت دارد. لذا باید کوشید با شناسایی عوامل خطر در جهت پیش گیری از ابتلا و شناسایی عوامل خطر در جامعه گام برداشت.

زمینه و هدف: سندرم متابولیک، مجموعه ای از اختلالات متابولیک است که شیوع آن در کل جهان رو به افزایش است و احتمال بروز دیابت نوع 2 و بیماری های قلبی - عروقی را نیز افزایش می دهد. در مطالعه حاضر وضعیت سندرم متابولیک بر اساس معیار NCEP/ATP III در افراد در معرض خطر دیابت بررسی گردید.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی - مقطعی، 514 فرد در معرض خطر دیابت (60-20 ساله) مراجعه کننده به بیمارستان امیرالمومنین اهواز، بر اساس معیارهای ورود و خروج به روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل: پرسشنامه مشخصات دموگرافیک، چک لیست ثبت اطلاعات آنتروپومتریک، میزان فشار خون سیستول، دیاستول و شاخص های زیستی خونی (قند خون، قند خون ناشتا، تری گلیسرید و...) بود. در این مطالعه، MS بر اساس معیار NCEP/ATP III بررسی شد که وجود سه مورد و یا بیشتر از 5 معیار، نشانگر وجود این سندرم بود. داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل، کای دو و همبستگی پیرسون در سطح معنی داری 95% تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: در این مطالعه، شایع ترین معیار ATP III در افراد در معرض خطر دیابت، چاقی شکمی بود. به طورکلی، 75.1% جامعه آماری مبتلا به MS بودند. همچنین شیوع MS در زنان در معرض خطر دیابت و افراد غیرشاغل، به طور معنی داری بیشتر گزارش شد. همچنین بین دور کمر با تمام معیارها بجز FBS، همبستگی معنی داری وجود داشت.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد شیوع MS در افراد در معرض خطر دیابت شهر اهواز، بسیار بالا بوده است. لذا احتمال بروز دیابت نوع 2 و بیماری های قلبی – عروقی در این افراد بسیار بالا بوده و لزوم اقدامات اصلاحی جدی و توجه ویژه سیاستگزاران سلامت به این قشر را می طلبد.

مقدمه: سندرم متابولیک که سندرم مقاومت به انسولین هم نامیده می شود، مجموعه ای از عوامل خطرساز بیماری های قلبی - عروقی و دیابت نوع 2 است. اطلاعات محدودی در مورد شیوع این سندرم در نواحی روستایی ایران وجود دارد.مواد و روش ها: این مطالعه به روش مقطعی در 1402 فرد (90-19 ساله) از ساکنان این روستا که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شده بودند، انجام شد. تشخیص سندرم متابولیک بر اساس معیارهای ATPIII،ATPIII  بازنگری شده و IDF انجام شد.یافته ها: در این مطالعه شیوع کلی سندرم متابولیک بر اساس تعریف ATPIII، 25.6 درصد بود که این میزان بر اساس تعریف ATPIII بازنگری شده و IDF به ترتیب 29 درصد و 30.5 درصد بود. یافته های مدل رگرسیونی پس از تعدیل اثر عوامل سن، جنس، نمایه توده بدن، وضعیت تاهل و میزان تحصیلات نشان داد که بر اساس تعریف ATPIII و ATPIII بازنگری شده بین مردان و زنان از نظر شیوع سندرم متابولیک تفاوت آماری وجود ندارد (P=0.2)، اما بر اساس تعریف IDF، شیوع سندرم متابولیک در زنان 1.97 برابر مردان بود. بر اساس هر سه تعریف پس از تطبیق جنسی به ازای هر یک سال افزایش در سن میزان سندرم متابولیک 1.05 درصد (فاصله اطمینان 95%: 1.04-1.06) بیشتر شد از میان عوامل خطرساز سندرم متابولیک بر اساس هر سه تعریف، HDL-C پایین در هر دو جنس شایع ترین بود و اختلاف قندخون ناشتا کمترین شیوع را داشت.نتیجه گیری: یافته ها بر شیوع بالای سندرم متابولیک در جمعیت روستایی بزرگسال روستای اکبرآباد فارس دلالت دارد. بر مبنای این پژوهش باید در جهت اصلاح عوامل خطرساز سندرم متابولیک کوشید تا از ابتلای افراد پیشگیری شود و سلامت عمومی جامعه ارتقا یابد.

زمینه و هدف: سندرم متابولیک نوعی اختلال است که عموما با چاقی شکمی، پرفشاری خون، دیس لیپیدمی و تست تحمل گلوکز غیر طبیعی همراه است. این سندرم می تواند نشانه پیش آگهی بیماریهای کشنده ای همچون بیماریهای قلبی و عروقی و دیابت تلقی گردد. مطالعه حاضر بخشی از مطالعه قلب سالم اصفهان است و جهت تعیین شیوع بیماری مذکور در یک جامعه ایرانی انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی، بیماران مبتلا به سندرم متابولیک مطابق شاخص مطالعه ATP III انتخاب شدند و معیار ابتلا، وجود حداقل سه مورد از پنج عامل زیر محسوب شد:1- چاقی شکمی (³102 cm محیط شکم مردان و ³ 88 cm محیط شکم زنان)، 2- تری گلیسرید ³150mg/dL، 3- £40mg/dL HDL، 4- فشارخون ³130.85 mmHg، 5- سابقه ابتلا به دیابت و مصرف داروهای کاهنده قند و یا قند خون ناشتا ³110 mg/dL. داده های فوق از پرونده نمونه های قلب سالم اصفهان جمع آوری شد و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS، فراوانی عوامل سندرم متابولیک بر حسب سن، جنس و محل سکونت تعیین گردید. یافته ها: شیوع کلی سندرم متابولیک در جامعه شهری %25.4 و در جامعه روستایی %21.7 بود؛ همچنین شیوع این سندرم در زنان شهرستانهای اصفهان و مرکزی بالاتر از مردان و حداکثر فراوانی آن در افراد بالای 60 سال ساکن روستاهای شهرستان اصفهان (%68.9) مشاهده شد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که %21.9 از جمعیت مورد مطالعه، مبتلا به سندرم متابولیک هستند که احتمال ابتلا در بین زنان میانسال به علت شیوه زندگی با فعالیت فیزیکی کم افزایش می یابد؛ بنابراین پیشگیری اولیه نه تنها عوامل خطر بیولوژیک بلکه شرایط زندگی فردی اجتماعی را نیز بایستی در برگیرد؛ در این خصوص سازماندهی بنیادی جهت تعیین و شناسایی بیماران مبتلا و همچنین پیگیری مداوم و آموزش آنان پیشنهاد می شود.

زمینه و هدف سندرم متابولیک به عنوان یک مشکل مهم بهداشت عمومی در نظر گرفته می شود و گزارشات کمی در مورد این بیماری در بین نیرو های نظامی در دسترس است، لذا این مطالعه با هدف تعیین میزان شیوع سندرم متابولیک و عوامل خطرزای آن در بین پرسنل یک جمعیت نظامی انجام شد. روش ها این مطالعه توصیفی-مقطعی در سال 1400 انجام گرفت. در این مطالعه با مراجعه 368 نفر از پرسنل نیروی انتظامی به طرح پایش سلامت سالیانه، مقادیر سن، قد، وزن، نمایه توده بدنی (BMI)، دور شکم، دور لگن، فشار سیستولی، فشار دیاستولی، قند خون ناشتا، کلسترول، تری گلیسرید، لیپوپروتیین با چگالی بالا (HDL)، لیپوپروتیین با چگالی پایین (LDL) و آلانین آمینوترنسفراز (ALT) اندازه گیری شد. سپس میزان شیوع سندرم متابولیک با دو معیار، پانل درمانی بزرگسالان 3 (ATP III) و فدراسیون بین المللی دیابت (IDF) محاسبه گردید. از شاخص آماری میانگین و انحراف معیار برای توصیف داده های کمی و از فراوانی و درصد برای متغیرهای کیفی استفاده شد. از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف جهت بررسی چگونگی توزیع داده ها استفاده گردید. value-P کمتر از 0/05، به عنوان اختلاف آماری معنا دار در نظر گرفته شد. یافته ها میانگین سنی، وزن و نمایه توده بدنی افراد شرکت کننده در این پژوهش به ترتیب برابر با 39/50 سال، 83/74 کیلوگرم و 27/16 کیلوگرم بر متر مربع بودند. مقادیر غیر طبیعی فشار خون، قند خون ناشتا، تری گلیسرید، کلسترول، HDL، LDL و ALT در افراد به ترتیب 9/2 درصد، 16/6، درصد، 50/5 درصد، 4/9 درصد، 66/6 درصد، 1/9 درصد، 22/6 درصد مشاهده گردید. مقدار بالای نمایه توده بدنی در 83/1 درصد افراد و مقادیر بالای دور کمر طبق معیار های ATP IIIو IDF به ترتیب 7/1 درصد و 35/9 درصد محاسبه شد. شیوع سندرم متابولیک بر طبق معیار ATP III، 17/7 درصد و بر طبق معیار IDF، 20/7 درصد مبتلا، در کل جمعیت مشخص شدند. در بررسی ارتباط سندرم متابولیک با BMI، گروه سنی و یگان نظامی، ارتباط این سندرم با BMI و گروه سنی به صورت معنادار بود. همچنین، شیوع سندرم متابولیک در یگان نظامی عملیاتی، طبق معیار ATP III، 17/7 درصد و طبق معیار IDF، 19/7 درصد و در یگان نظامی ستادی، طبق معیار ATP III، 17/6 درصد و طبق معیار IDF، 21/8 درصد بود. نتیجه گیری نتایج مطالعه حاضر نشان می دهد که حدود یک پنجم از جمعیت پرسنل نظامی مورد مطالعه دارای سندرم متابولیک می باشند. اگرچه این میزان، حدود دو برابر کمتر از میانگین جامعه است ولی با توجه به سبک زندگی و شغل افراد نظامی و جهت رسیدن به اهداف عالی تعیین شده برای این سازمان، همین مقدار نیز به توجه نیاز دارد. بنابراین استفاده از روش های مختلف آموزشی جهت کاهش و کنترل وزن، رژیم غذایی و افزایش فعالیت جسمانی پیشنهاد می شود.

مقدمه: نتایج متفاوتی در خصوص شیوع سندرم متابولیک و همراهی آن با بروز بیماری های قلبی- عروقی گزارش شده است. هدف از این مطالعه بررسی نقش سندرم متابولیک در پیش بینی حوادث قلبی- عروقی (CVD) براساس دو تعریف «سومین نشست جهت برنامه آموزش ملی درمان کلسترول در بزرگسالان (NceP, ATP III) و فدراسیون بین المللی دیابت (IDF)» است. مواد و روش ها: در این مطالعه کوهورت همه افراد بالای 40 سال شرکت کننده در مطالعه طرح قند و لیپید تهران که براساس شرح حال، مشکل قلبی- عروقی نداشتند بررسی شدند. کلیه وقایع قلبی- عروقی رخ داده برای این افراد به مدت 4.9 ± 0.8 سال ثبت و در انتها قدرت پیش بینی وقوع CVD قبل از تعدیل عوامل خطر زا (مدل 1)، بعد از تعدیل عوامل خطرزای معمول شامل سن، جنس، سابقه فامیلی CVD زودرس و سیگار کشیدن (مدل 2)، بعد از تعدیل عوامل خطرزا در مدل 2 به همراه LDL (مدل 3) و با اضافه نمودن اجزای سندرم متابولیک (مدل 4) توسط هر یک از تعاریف سندرم متابولیک برآورد و از طریق محاسبه سطح زیر منحنی ROC مقایسه شد.نتایج: افراد مورد مطالعه 3777 نفر با میانگین سنی 53.7 ± 9.9 سال بودند. 1563 نفر (41%) براساس هر دو معیار ATP III و IDF سالم بوده، 1714 نفر (%45.4) از شرکت کنندگان بر مبنای معیارهای ATP III و 1900 نفر (%50.3) بر مبنای معیارهای IDF دچار سندرم متابولیک بودند. تا پایان مطالعه 143 نفر (%3.7) دچار رخداد قلبی- عروقی جدید شدند. سندرم متابولیک در 3 مدل اول براساس هر دو معیار ATP III و IDF پیش بینی کننده حوادث قلبی- عروقی بود. ولی در مدل 4، هیچ کدام از تعاریف سندرم متابولیک پیش بینی کننده رخداد قلبی- عروقی نبودند. بعد از محاسبه سطح زیر منحنی ROC برای مدل های 2 و 3 دیده شد که معیارهای ATP III در مدل 2 بهتر از IDF حوادث قلبی- عروقی را پیش بینی می کند (سطح زیر منحنی ROC 0.760 در برابر p<0.001, 0.735 ). ولی درمدل 3 پیش بینی رخدادهای قلبی- عروقی در دو تعریف اختلاف معنی داری نداشت.نتیجه گیری: به نظر می رسد این دو تعریف در پیش بینی رخدادهای قلبی- عروقی بعد از تعدیل همه ریسک فاکتورهای شایع و LDL به طور مشابه، رخدادهای قلبی- عروقی را پیش بینی می کنند ولی هیچ یک از تعاریف ATP III و IDF مستقل از اجزای تشکیل دهنده خود پیش بینی کننده رخدادهای قلبی- عروقی نیستند.

مقدمه: هدف از مطالعه حاضر بررسی دقت تشخیصی تعریف های سندرم متابولیک طبق معیار های Modified ATP III و IDF در شناسایی افراد مبتلا به مقاومت به انسولین و ارزیابی میزان توافق بین این تعریف ها و مقاومت به انسولین است. مواد و روش ها: نمونه ها شامل 347 فرد غیردیابتی از مطالعه قند و لیپید تهران (140 مرد و 207 زن) با سن 84-21 سال بودند. مرجع استاندارد مقاومت به انسولین،HOMA-IR  بود و مقاومت به انسولین به صورت HOMA-IR≥2.5 در نظر گرفته شد. یافته ها: بر اساس معیارهای ATP III و IDF به ترتیب %38.9 و 45% مبتلا به سندرم متابولیک بودند. حساسیت و ویژگی ATP III به ترتیب %52.3 و %65 و بر اساس IDF به ترتیب 60% و 59% بود. ضریب توافق کاپا بین ATP III و IDF با HOMA-IR به ترتیب 0.14 و 0.15 بود. دقت تشخیصی سطح زیر منحنی راک که از طریق شمارش تعداد اجزای سندرم متابولیک رسم شد، به نسبت پایین بود. وقتی که هر یک از اجزای سندرم متابولیک به عنوان مقادیر کمی در نظر گرفته شدند، دور کمر و قند خون ناشتا به تنهایی دقتی معادل یا حتی بیشتر از شمارش اجزای سندرم متابولیک داشتند. نتیجه گیری: تعریف های Modified ATP III و IDF برای تشخیص مقاومت به انسولین از حساسیت کمی برخوردار بوده، توافق ناچیزی بین این معیارها و مقاومت به انسولین وجود دارد. اندازه گیری دور کمر یا قند خون ناشتا ساده تر است و برای تشخیص مقاومت به انسولین دقت بیشتری دارد.

مقدمه: هدف از این مطالعه بررسی قدرت پیش بینی بروز سندرم متابولیک بر اساس تعاریف MODIFIED ATP III وIDF  توسط هر یک از مولفه های آن بود. مواد و روش ها: این مطالعه هم گروهی ـ مشاهده ای در 2279 فرد 20 ساله و بالاتر غیر مبتلا به سندرم متابولیک بر اساس معیار ATPIII و 2310 فرد 20 ساله و بالاتر غیر مبتلا به سندرم متابولیک بر اساس معیار IDF از افراد شرکت کننده در فاز یک مطالعه قند و لیپید تهران انجام شد. یافته ها: بعد از میانگین 6.5 سال پیگیری، 462 نفر (231 مرد و 231 زن) بر اساس معیار ATP III و 602 نفر بر اساس معیارIDF  (360 مرد و 242 زن) به سندرم متابولیک مبتلا شدند. در بین مبتلایان بر اساس معیار ATP III بالاترین نسبت شانس (Odds ratio) در مردان مربوط به چاقی مرکزی 2.6 (1.2-5.6) و در زنان مربوط به افزایش تری گلیسرید 2.8 (2.03-4.12) بود. بالاترین مقدار Odd's ratio بر اساس معیار IDF در هر دو گروه مردان 2.8 (2.2-3.7) و زنان 2.9 (1.9-4.3) مربوط به افزایش تری گلیسرید بود. سطح زیرمنحنی ROC برای مولفه های دورکمر، تری گلیسرید و HDL-C در هر دو گروه مردان و زنان و بر اساس هر دو معیار، نزدیک ترین سطح زیر منحنی به سطح زیر منحنی روک برای همه مولفه های سندرم متابولیک بود و سطح زیر منحنی دو مولفه دور کمر و تری گلیسرید و یا دور کمر و HDL-C بر اساس هر دو معیار در هر دو گروه تفاوت واضحی با سطح زیر منحنی کل مولفه ها نداشت. نتیجه گیری: دو مولفه دور کمر و تری گلیسرید و یا دور کمر و HDL-C می تواند قدرت پیش بینی به اندازه همه مولفه های سندرم متابولیک، برای بروز آن داشته باشد. بنابراین اندازه گیری دور کمر، تری گلیسرید و HDL-C به عنوان جزیی از برنامه بیماریابی به منظور شناسایی افراد در معرض خطر ابتلا به سندرم متابولیک و عواقب ناشی از آن توصیه می شود.